Savoir-vivre termin pochodzący z języka francuskiego dosłownie znaczy wiedzieć – żyć a dalej można go określić jako sztuka życia. Dotyczy on dobrych manier potrzebnych każdej grupie ludzkiej. Każda kultura wytworzyła pewien sposób postępowania czy zachowania się w różnych sytuacjach życiowych. Savoir-vivre świadczy o naszej osobistej kulturze. Istnieje katolicki savoir-vivre, zresztą bardzo szeroki. Dzisiaj chciałem zwrócić uwagę na savoir-vivre związany z udziałem w nabożeństwach. Najpierw strój: kościół jest miejscem sakralnym i szacunek dla niego wyrażamy poprzez odpowiednie ubiór. Jeżeli strój około domowy, warsztatowy, plażowy, sportowy używamy przychodząc na nabożeństwa to tym samym wyrażamy brak szacunku dla sacrum. Przebywanie przez kilkadziesiąt minut obok innego człowieka wymusza stosowania dobrej higieny, gdyż jest czymś wielce niestosownym zatruwać atmosferę modlącemu się sąsiadowi. Dolegliwości związane z drogami oddechowymi należy łagodzić przed przyjściem na nabożeństwo lub zrezygnować, by innych nie infekować i nie przeszkadzać raz po raz trąbieniem nosowym dając znać jacy to jesteśmy sponiewierani przez wirusa. Kościół to miejsce modlitwy, która wymaga ciszy i skupienia. Płaczące dzieci, biegające maluszki niestety bardzo wytrącają z modlitwy i wprowadzają pewien dysonans w atmosferze modlitewnego zgromadzenia. Toteż rodzice powinni z płaczącymi dziećmi wyjść na zewnątrz, do zakrystii, by innym nie przeszkadzać albo je nie zabierać ze sobą do kościoła  aż do czasu gdy dzieci te potrafią się opanować. Miejsc siedzących w kościele jest mało toteż obowiązuje zasada, by ustąpić miejsca osobie starszej, schorowanej. Często dzieci siedzą przytulone do babusi a obok stoi 80-letni starzec a babcia ma dobre samopoczucie, gdyż zapewniła miejsce siedzące dla ukochanej wnuczki. Tych kilka przypomnień potrzeba nam, by nasza świątynia była rzeczywiście miejscem modlitwy. Potrzebujemy przecież skupienia i przeżycia sacrum przynajmniej raz w tygodniu. Zadbajmy więc wspólnie o piękny wymiar liturgicznych spotkań a przez to wyrazimy szacunek dla Boga i z pewnością odniesiemy duchowe korzyści.